Rakı* ailesi insanın zayıf yönü olmamalıydı. ayrıca annesine değil, direkt kendine küfretmiştim adamın. yüzüme yumruklar inmeye devam ediyordu bu arada. ağzımdaki kanı tükürmeme, hatta yutmama bile izin vermiyorlardı. ne söylemiştim acaba? ettiğim küfrü tam olarak [Okumaya devam et…]
(K)ırgın Melek* Dinlenmeye öyle ihtiyacım var ki, kanatlarımı versem köklerini verir misin? dedi melek Bir fısıltıyla yeşerdiğine şaşkın yaprak ne desin? Bir şey diyemedi, suyu çağırdı, köklere haber saldı; sessiz hazırlandı Kanatlara kaldı karar Meleklerin [Okumaya devam et…]
Anneden Sonra Babadan Önce* Kol ağızları pamuklanmış çok eski arkadaşım kaşmir kazakla Karakol Sokak’tan aşağıya doğru iniyorum. Kimi kişinin inanmadığı kahverengi-siyah uyumunu büyük bir ihtişamla üzerimde taşıdığıma dair inancım da sağ göz bebeğimin yakınında duruyor. [Okumaya devam et…]
Yanlış Anlaşılmaların Ustası* Hani diyecek lafım da yok artık, kısıtlı özgürlüğün bahanesindeyiz… Issız bir adaya düşsek yanımıza almayacağımız üç şeyin de üçüyüz… Yüzler, bakışlar, anlamlar, heyecanlar, kararlar, arkadaşlıklar, konuşmalar, fısıltılar, hileler, gülümsemeler, insanlar ve etkileri, [Okumaya devam et…]
Başlıksız* İçeri girince sağımı solumu yokladım hâlâ cebimdeydi. “Buradayım.” Bir an rahatladım. Masayla oturduğu koltuk arasında uzanmış, duruma göre hayli rahat görünüyordu. Elinde -büyük ihtimal Fransızca- sözlük vardı. Sarıya çalan saçları, düzgün burnu ve yumuşak [Okumaya devam et…]
Arayış* Trenin son vagonunda dalıp gitmişti. Tren durdu adam indi. Birden polislere çarpmamak için durdu. Üniforması düzgün, silahlı, coplu polislerdi. Fiyakalı polislerdi yani onlar. Yürümeye başladı adam. Yürürken çarpıyordu önüne gelene özür dilemeden hem de. [Okumaya devam et…]
Film Uzun Şiir Kısa* ‘Bilinmedik bir hüzün var içimdeq, bir gariplik. Anladım ki ya ben fazlayım bu şehirde ya da biri eksik’ Can Yücel Daha ne kadar indirtebilir bir yönetmen klaketin ucunu, ya da ne [Okumaya devam et…]
Halt Etmişler* Kurşunla ölür sanmışlar İki yüz kızıl yürek. İnciraltı’nda ‘‘Zito i epanastasis!’’ diye haykırmışlar, Umut ve inatla. -1921 Ocağında- Sanmışlar ki Karadeniz söndürür Onbeşlerin kızıl bilincini. Trabzon’da ‘‘Sosyalizm!’’ diye haykırmışlar Tarihin akışına [Okumaya devam et…]
Büyücü Kız* Haziran’a Bir adım daha attı. Hiçbir izne tabi olmayan bu yürüyüşe karşı koyacak herhangi bir bahane bulmak, şuursuzca olduğu kadar pervasızca da bir hareket olurdu. Polis olmak istedim karşısında; gaz sıkan, cop savuran [Okumaya devam et…]
Telif hakkı © 2026 | MH Themes tarafından WordPress teması