Melankolik Kuşatma* Kendimi bildim bileli, belirli zamanlarda tanımlanamayan bir hüzün kaplar içimi. Altı yaşımdan beri okula gitmekten başka bir işi olmayan biri olarak ben, sinirlenmeme sebep olan okulun tatile girdiği haziran aylarında, hep hüzünlendim. İlginçtir, [Okumaya devam et…]
Yola Düşme Türküsü* “Aşk, hiç gidemediğimiz bir şehirdir… Her yeni şehri, o gidemediğimiz şehir sanarız; ta ki gidene kadar. Gittiğimizde ise, hiç gidemediğimiz bir şehir olmaktan çıkar. O yüzden de, gerçekten gidemediğimiz şehir, artık o [Okumaya devam et…]
* Küçük dünyamdan merhaba(lar). Bu aralar çoğul konuşma takıntım var. Sorun değil, keçilerim ve ben iyiyiz. Keçilerinizle iyi olmanızı dileriz. Şu günkü dünyada, toplumda, ülkede ne derece mümkün olacaksa, o derece iyi olunuz; ama bir [Okumaya devam et…]
Dizeleriyle Ataol Behramoğlu* “Cellat uyandı yatağında bir gece “Tanrım” dedi “Bu ne zor bilmece: Öldükçe çoğalıyor adamlar Ben tükenmekteyim öldürdükçe…”” Okunmamış kitaplar kadar el değmemiş hüzünleri saklıdır raflarında. Eski değildir, yenidir aksine gözlerindeki uyku bilmez [Okumaya devam et…]
Piponun Ucundaki Yaşam: Pavese Çağırıyor* Sevgili aziz dostlarım. Bu ay ki yazımda sizlere yaşamını kendi avucunun içinde yaşayan, nefes alışını kendi eliyle durduran büyük yazar Cesare Pavese’den kendi dilimce bahsedeceğim. Hayatını bir kitap içinde bize [Okumaya devam et…]
Bir Sabahattin Ali Öyküsü: Sarhoş* Yaşamı ve Yapıtlarıyla Sabahattin Ali 25 Şubat 1907’de Gümülcine / İğridere’de doğdu. İlköğrenimini Üsküdar, Çanakkale ve Edremit’te yaptı (1921). Balıkesir Muallim Mektebi’ni bitirdi (1927) ve aynı yıl Yozgat Cumhuriyet [Okumaya devam et…]
Dizeleriyle Murathan Mungan * “Kitabı açtığınızda durur bildiğiniz vakitler, başka türlü akmaya başlar saniyelerin toplamı. Yürek göçünüz başlar nefeslerden kelimelere, farklı dünyalara ilerler adımlarınız. Artık eskisi gibi değildir hiçbir şey, siz eskisi gibi değilsinizdir. Peki, bir [Okumaya devam et…]
Kayıp Sesini Bulma Baladı* “Hangi yıldızlardan düşüp birbirimizi bulduk biz?” Bir an düşüyor aklıma. Sen, yıldızlardan düşüyorsun. Kirpiklerimin tam üzerine, titreterek gözbebeğimdeki ışığı, en kuytu ormanın en kuytu ağacından düşüyorsun. Yalnızlığımdan geliyorsun aslında ve yalnızlığıma [Okumaya devam et…]
Mor: Lale Müldür* İnsanları renklerle nitelendirebilmek zor iştir, bilinir. Fakat anlatılanlardan daha çok şeyi yaşamak isterseniz eğer renklerle, işte tam bu anda şiirler girer devreye. Mor rengiyle anılan bir dişi, sıra dışı olacaktır elbette ve [Okumaya devam et…]
Yeditepe* “Şehr-i İstanbul bir dipsiz kuyu. Geceleri ışıl ışıl yıldızlarını tutuştururken bile ısınmaz sokakları. Gündüzleri ise asık bin bir çehre dahi serinletmez bulvarları. Yedi tepenin, yedi iklim aynı kokar tüm sokakları ve bu şehrin, hep [Okumaya devam et…]
Telif hakkı © 2025 | MH Themes tarafından WordPress teması