1 Akıl beyine ruh bedene sığmayınca beyhudedir çırpınışın Kâinat dediğimiz bir ağaç misali dal budak ve ekiliş itibari ile her ne kadar çeşitli olsada, aslı her daim birdir. Değişmez bir denge ve var olma işidir. [Okumaya devam et…]
Yepyeni bir dünya. Sağdan sola bir hayat, Çarşıdan geçmiş bir kadın gölgesiyle Değmiyor üzerimden attığım Bu yalnızlığın zerresi tenine. Her gün yaşamak marifetmiş gibi Övünüp dururlar kendileriyle. Nedir ki adınız sizin? Ahmet mi Ayşe [Okumaya devam et…]
Koş mutluluğum, koş! Dere tepe aş şimdi; Nasıl olsa sahip değilim ya sana, Ne sözümü dinleyeceksin… Hakkındır artık. Ve hiç bakma arkana. İhtimâl dayanamaz da Dönersin geri bana. Koş mutluluğum, koş! “Yarın hiç yokmuş gibi…” [Okumaya devam et…]
I uzun gün taşıyacak seni bana dağlar, pınarlar, tütsüler üstünden: güneşle eskiyecek perdeler ve an geçtikçe ellerin uyuyacak karnımda. II uykularımız kesikleştikçe soluklaşacak bileklerin ve teninden dökülen her kelime ilk izleri olacak yeni bir [Okumaya devam et…]
Yetmiyor bu günün yirmi dört saati seni düşünmem. Öyle avare, öyle kalender: Uzanıp kanepeye şaplatmak ayaklarımı, başucuma dizmek senin suratını. Haftadan aşırsam, derim şu artakalan günleri; Bir senin aklıma düştüğün günler kalsın, bir de seni [Okumaya devam et…]
Bir önceki romanı Varolmayanlar’ın sürükleyiciliğinden kendimizi alıkoyamayıp 2012 başlarında söyleşi gerçekleştirdiğimiz Doğu Yücel’le, Uşak Üniversitesi İletişim Topluluğu’nca 12-12-14 Aralık 2017 tarihlerinde düzenlenen 4. Uşak Kanatlı Denizatı Kısa Film Festivali’nin seçici kurul üyeliği vesilesiyle yeniden bir [Okumaya devam et…]
Kaybettim, gölgemi arıyorum. En son, dediklerine göre, Bir kayığa binerken görülmüş… Gün doğmadan, açılmış, Açılmış ufka doğru. Bir ihtimâl kıyıya vurur, Bekliyorum… Kaybettim, gölgemi arıyorum. Ocak 2018 Tekirdağ *** Görsel: Ölü Adam (1995) – Jim [Okumaya devam et…]
Seni tatmin edecek bir yazı bulacağız bu mektupta! ‘’Biliyorum’’ kelimeleriyle malum haşır neşirliğimiz çok, o yüzden kolay kolay yazı okumak da işimize gelmiyor. Dolayısıyla ilk cümleye bu şekilde başlama gereği duydum, okutmak için başka bir [Okumaya devam et…]
İnsanlar mutlu oldukları kadar yaşarlar. Mutluluk baş tacıdır, göz nurudur, yaşama sebebidir. Her gün ve her gün yeniden doğmak, doğan güneşi sımsıkıca kucaklamaktır. Mutluluk neşe saçmaktır, etrafa gülücükler dağıtmak, el atmaktır muhtaçlara. Mutluluk öze dönüştür, [Okumaya devam et…]
Aklımın iplerini saldım. Uyum etimi kemiğimden ayırıyor. Bu birbirinizin dizlerini kanattığınız yeni yetişkin düzeninizde ruhumun berraklığı alaycı tavırlarınıza eşlik edemiyor. Bireysel hükmü olmayan kararlarınızı çok ağızlı fakat az sesli güruhlardan alıyorsunuz. Vicdanınızı hangi yenik hikâye [Okumaya devam et…]
Telif hakkı © 2026 | MH Themes tarafından WordPress teması